مبانی و روش های تربیت ۶۹ – هر کاری راهی دارد
خانه » مبانی و روش های تربیت » مبانی و روش های تربیت ۶۹ – هر کاری راهی دارد

مبانی و روش های تربیت ۶۹ – هر کاری راهی دارد

بهمن ۱۳۹۷
48 بازدید
بدون دیدگاه

در نظام خلقت خداوند براى هر چیزى راهى و سببى قرار داده است. امام صادق ‏علیه السلام مى‏ فرماید:

«اَبَى اللَّهُ اَنْ یُجْرِیَ الْاَشْیَاءَ اِلَّا بِاَسْبَابٍ فَجَعَلَ لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ سَبَباً وَ جَعَلَ لِکُلِّ سَبَبٍ شَرْحاً وَ جَعَلَ لِکُلِّ شَرْحٍ عِلْماً وَ جَعَلَ لِکُلِّ عِلْمٍ بَاباً نَاطِقاً عَرَفَهُ مَنْ عَرَفَهُ وَ جَهِلَهُ مَنْ جَهِلَهُ ذَاکَ رَسُولُ اللَّهِ‏ صلى الله علیه وآله وَ نَحْنُ(۲۷۸)، خداى بزرگ نپذیرفته است جز آن‏که همه چیز از طریق اسباب انجام یابد پس براى هر چیزى سببى قرار داده و براى هر سببى، اسباب جزئى‏ تر قرار داده و براى شناخت آن علمى قرار داده و براى هر علمى راه و زبان گویایى قرار داده است [حال که هر علمى یک راه و زبان خاصى دارد] هر که آن راه و زبان را شناخت، آن علم را شناخته و آموخته است و هر که آن راه و وسیله را نشناخت، آن علم را نیاموخته و درک نکرده است و آن راه و زبان گویاى علوم، پیغمبر خدا صلى الله علیه وآله و ما خاندان هستیم».

از امام صادق ‏علیه السلام نقل شده که فرمود: حضرت موسى بن عمران‏ علیه السلام مردى را دید که دستها را به سوى آسمان گشوده و دعا مى‏ کند. موسى در پى کار خود رفت بعد از هفت روز دوباره عبورش به آنجا افتاد و دید هنوز هم آن مرد دستها را به دعا گشوده دارد و با گریه و زارى حاجت خود را مى ‏طلبد [شاید موجب تعجب موسى‏ علیه السلام شد] پس، خداوند به موسى وحى فرمود: اى موسى، اگر آنقدر مرا بخواند که زبان او از جا در آید، دعایش را مستجاب نمى ‏کنم تا آن‏که از آن در و راهى که به او دستور داده‏ ام به سوى من بیاید(۲۷۹).

در احادیث بسیارى آمده که انبیاء و ائمه ‏علیهم السلام درها و راه‏هاى ارتباط با خدا هستند(۲۸۰).

در کلمات کوتاه امیرمؤمنان‏ علیه السلام سبب و عامل رسیدن به بسیارى از صفات و خواسته‏ ها با صراحت بیان شده است مانند کلام زیر و ده‏ها نمونه دیگر:

«سَبَبُ السِّیَادَهِ السَّخَاءُ(۲۸۱)، سبب سرورى و آقایى سخاوتمندى است».


۲۷۸) اصول کافى، باب معرفه الامام، حدیث ۷.

۲۷۹) بحارالانوار، ج ۱۳، جدید، ص ۳۵۵.

۲۸۰) معانى الاخبار، ص ۳۴۲ و وسائل‏ الشیعه، ج ۱۱، ص ۳۷۶.

۲۸۱) غررالحکم و دررالحکم (ترجمه محمدعلى انصارى)، ج ۱، ص ۴۳۰

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود.

*

*

top