مبانی و روش های تربیت ۵۳ – تربیت دینی
خانه » مبانی و روش های تربیت » مبانی و روش های تربیت ۵۳ – تربیت دینی

مبانی و روش های تربیت ۵۳ – تربیت دینی

آذر ۱۳۹۷
2 بازدید
بدون دیدگاه

یکى از شرایط لازم براى تربیت و ثمربخشى آن، از دیدگاه اسلام «تقوا» است.

یعنى تا کسى تقوا (پروا از انحطاط و سقوط) در او نباشد، تربیت نسبت به او بى‏ فایده است.

تقوا یعنى پروا از انحطاط و بیم از سقوط در منجلاب رذیلتها و جاهلیت و درندگى.

به‏ طورکلى؛ اگر کسى از نداشتن علم و کمال و تربیت، پروا نداشته باشد، براى علم و کمال و تربیت و دیگر فضائل، ارزشى قائل نخواهد بود. اگر انسان را از تنزل و انحطاط پروا نباشد، خوبى‏ ها و بدى‏ ها و زیبائیها و زشتیها در نظر او یکسان خواهد بود و در نتیجه هیچ کار نیکى (در مقابل زشتى‏ ها) ضامن پیشرفت نخواهد داشت.

اصولاً، یک مشخصه انسان، امتیاز دادن و فرق‏ گذارى میان خوب و بد است که از روح جمال‏گرایى و خیرخواهى نشأت مى‏ گیرد. جامعه‏ اى که این خصیصه را از دست بدهد، یک ویژگى مهم انسانى را از دست داده و گامى به حیوانات نزدیک شده است. آنوقت است که دیگر رذائل و فساد در مقابل فضائل و صلاح، یکسان در جامعه مطرح مى‏ شود و رواج مى‏ یابد. بدیهى است که رواج آلودگیها و فساد، راه رشد و تعالى را سد مى‏ کند و در نتیجه جامعه کوچک و یا بزرگ به سوى سقوط مى‏ رود.

پس، به روشنى در مى‏ یابیم که تقوا و پرواپیشگى پایه و اساس همه رشدهاست و بقول حضرت على‏ علیه السلام:

«فالمتقون فیها هم اهل الفضائل…(۲۳۶)، «پرهیزکارانند در دنیا که اهل هرگونه فضیلتند» .


 ۲۳۶) نهج ‏البلاغه، خطبه ۱۹۳ (خطبه همام)

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود.

*

*

top