مبانی و روش های تربیت ۵۰ – بی هدفی و بی تفاوتی
خانه » مبانی و روش های تربیت » مبانی و روش های تربیت ۵۰ – بی هدفی و بی تفاوتی

مبانی و روش های تربیت ۵۰ – بی هدفی و بی تفاوتی

آذر ۱۳۹۷
7 بازدید
بدون دیدگاه

براى انسان بى‏ هدف که در صدد رسیدن به مقصدى نیست پروا معنى ندارد. او را باکى نیست: هرچه پیش آمد خوش آمد. مانند پشه‏ هاى سرگردان در هوا که هر طرف باد بوزد به همان سمت مى‏ روند، انسان بى‏ هدف نیز به هر طرف که جذب شود، مى‏ رود.

در مسأله تربیت بیش از هر چیز باید سعى شود که افراد، هدفهاى خود را بشناسند و تلاشهاى خود را در جهت همان هدفها تنظیم کنند. در این صورت است که شخص مى‏ تواند با ارزیابى کارهاى روزمرّه خود متوجه شود که آیا تلاشها و اشتغالات او را به سوى هدف مى‏ برد – که در آن صورت ارزشمند است – یا کارهایى که مى‏ کند او را به سوى هدفش نمى‏ برد که در آن صورت بى‏ ارزش و به اصطلاح «لهو» و سرگرم‏ کننده و از هدف بازدارنده است.

در بحث آتى که از تقوا و تأثیر آن در تربیت سخن خواهیم گفت بیشتر توضیح خواهیم داد که تنها انسانهاى هدفدار هستند که تقوا و پروا دارند و از انحراف در مسیر و غفلت از هدف و نرسیدن به آن بیمناکند و لذا پرواپیشه مى‏ کنند و تقوا مى‏ ورزند؛ اما انسانهاى بى‏ هدف، بى ‏تفاوت مى ‏شوند و براى آنها همه خوب و بدها به صورت یکسان در مى‏ آید و روش آنها «هرچه پیش آمد، خوش آمد» خواهد بود.

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود.

*

*

top